Pelvicachromis pulcher - Kersenbuik Cichlide
- Categorie: Afrika Overig
- Hobbykwekers
- Hits: 15553
| Maximale Lengte Man | 10 Centimeter |
| Maximale Lengte Vrouw | 7 Centimeter |
| Familie | Cichlidae |
| Herkomst | Zuid Nigeria, Kust van Kamaroen |
| Dieet | Omnivoor |
| Broed Gedrag | Hol Broeder |
| Temperament | Mild Agressief |
| Onderling Temperament | Mild Agressief |
| Temperatuur | 24 - 25 |
| pH | 5.0 - 8.0 |
| GH | 5 - 19 |
De Pelvicachromis pulcher of beter bekend als de Kersenbuik Cichlide is een soort die zeer geschikt is voor beginners. Ze stellen weinig eisen aan de waterwaardes en kunnen in de meeste gezelschapsbakken gehouden worden. De mannen worden ongeveer 10 centimeter groot en de vrouwen doorgaans een centimeter of 6 a 7. De minimummaat voor het aquarium is wel 80 centimeter omdat de kersenbuik net als de meeste cichliden wat aggressief kan zijn in de periode dat ze jongen hebben. In een aquarium van 50 of 60 centimeter kunnen de andere vissen niet ver genoeg weg om aan de aandacht van het wakende mannetje te onsnappen. De bak donker inrichten met dichte beplanting, gebruik kienhout, stenen, bloempotjes en halve kokosnoten om schuilplaatsen te maken. Gebruik een zandbodem, wat lichte stroming en gedempte verlichting.
Het mannetje is te herkennen aan zijn roodgekleurde buik en sterk verlengde vinnen. Zijn borstvinnen hebben meestal een blauw streepje. Het puntje van zijn staart heeft ook verschillende kleuren. Van de kop tot de staart loopt een zwarte horizontale streep, dit vindt je ook terug in de rugvin, met in de punt ietsje oranje-rood. Het vrouwtje is kleiner en heeft minder uitlopende vinnen. Haar rode/paarse buik is iets ronder dan bij het mannetje, de rugvin kleiner en geler van kleur. Ook heeft ze de zwarte streep van kop tot staart. De buikvinnen zijn meestal ook rood/paars, soms gelig.
Kersenbuikjes zijn vredelievende vissen behalve in de paartijd, dan kunnen ze vrij agressief zijn. Zorg voor een harmonieus koppel waarvan het mannetje en het vrouwtje even groot zijn en waarvan het vrouwtje aan paring toe is, als ze te klein is en ze is er nog niet aan toe, kan ze de dood ingejaagd worden.
Ze zoeken in de zandbodem naar eten, en spoelen met het zand hun kieuwen. Ze zwemmen in de middelste en onderste waterlagen.
De kweek van de Pelvicachromis pulcher begint met het vrouwtje. Zodra zij klaar is om te paren laat zij haar flank zien aan het mannetje en maakt kleine trillende bewegingen. Ook haar buik heeft dan een helder rode kleur gekregen. De eieren worden bij voorkeur afgezet in een hol. Als dit hol niet helemaal naar wens is zal het koppel het hol verder uitgraven. Een bodem van zand of fijn grind wordt dan ook aangeraden. Het vrouwtje bewaaierd de eitjes in het hol terwijl het mannetje het territorium verdedigd die ongeveer 60 centimer doorsnee heeft. Hierin worden geen andere vissen toegelaten, een te klein aquarium geeft dan te weinig ruimte voor de andere vissen.
Als de eieren zijn uitgekomen blijven de jongen nog een paar dagen inhet hol met het vrouwtje. Na een dag of 3 hebben ze oogjes gekregen en maken de ouders een stukje verder in het aquarium een kuiltje in de bodem waar ze de jongen heen verhuizen. Voor de nacht verhuist het koppel de jongen weer terug naar het hol, de volgende dag gaan ze weer naar een ander kuiltje. Na ongeveer 7 tot 10 dagen zijn de jongen groot genoeg om zelf op zoek te gaan naar voedsel. Je kunt dan beginnen met het voeren van artemia naupliën. In een gezelschapsbak zal doorgaans op de bodem voldoende voer rondzwerven, alles wat ze tegenkomen wordt gegeten, wat dat betreft is het echt een alles eter.
Kersenbuik cichlide man
Kersenbuik cichlide vrouw
Close up
Auteurs: © Coby; J. de Lange
Foto's: J. de Lange
